நிழலில் தொடரும் கறை.

முட்டா ளென்பர் என்னை மூட னென்பர்
தம் பேனா மைகொட்டும் மெய்சுட்டுப்
பொய்கட்டும் வீணரும் புண்ணாவதாய் புழுகுவர்
சுத்தப் பொய்களை சூடாக விற்கும்
மெத்தப் படித்த மேதாவிகள் சிலர்.
அவர்
வெட்டிய சத்தமும் – பின் அதில்
கொட்டிய ரத்தமும்
ஞாபகம் இருக்கையிலும்
மாண்ட மனிதனை மீண்டும் வணங்கிட
என்னை அழைக்கிறாய்.
வரமாட்டேன் என்றிருந்தும் விடவில்லை நீ
வரலாறு காட்டி வரவழைக்கப் பார்த்தாய்
மசியாமல் நான்சொன்ன வார்த்தைகள் கேட்டு
வாழ்க்கையைக் காட்டி பயமுறுத்திப் பார்த்தாய்.
பயந்த நான் புகுந்த இடம் புத்தகம்
நடுக்கம் நீங்க நாடியதோ பேனா
நான் ஓடிய தூரம் கொஞ்சம்
மீதி என்பேனா ஓடிய தூரம்
அதை மிஞ்சும்.
மூச்சுமுட்ட ஓடி வந்து
மூச்சு [...]